Przyczyn rozwoju insulinooporności upatruje się w nieprawidłowym odżywianiu. Niektóre pokarmy mogą zwiększać oporność na insulinę poprzez promowanie przewlekłego stanu zapalnego, stresu oksydacyjnego i gromadzenia się tłuszczu w tkankach.
Dieta wysokowęglowodanowa, dostarczająca duże ilości cukrów prostych powoduje, że nasze komórki są przeładowane glukozą. Aby obniżyć jej poziom trzustka produkuje większe ilości insuliny. Z biegiem czasu komórki stają się oporne na sygnały insulinowe, a część glukozy nadal krąży we krwi. Konsekwencją jest rozwijająca się insulinooporność i innych problemów zdrowotnych.
Dieta bogata w nasycone kwasy tłuszczowe i tłuszcze trans może mieć związek z insulinoopornością. Zwiększa stany zapalne, doprowadza do odkładania się tłuszczu w tkankach, takich jak wątroba i mięśnie. Więcej komórek tłuszczowych zlokalizowanych wokół narządów zaburza ich pracę, co szkodzi w prawidłowym wykorzystaniu insuliny.
Dieta wysokokaloryczna może przyczynić się do wystąpienia nadwagi lub otyłości, a te z kolei są czynnikami ryzyka dla rozwoju insulinooporności. Wzrost masy ciała i gromadzenie się tkanki tłuszczowej wokół narządów, takich jak wątroba i trzustka może wpływać na funkcjonowanie insulinowych receptorów na powierzchni komórek, co utrudnia prawidłową interakcję hormonu z receptorami. Tkanka tłuszczowa uwalniają różne substancje zapalne, które wpływają na działanie insuliny i mogą zakłócać jej prawidłowe funkcjonowanie.
Pomijanie posiłków wiąże się z uczuciem głodu, a następnie spożyciem dużych porcji posiłków. Konsekwencją są wahania stężenia glukozy od bardzo niskich stężeń w okresie głodu do wysokich skoków stężeń glukozy we krwi po obfitym posiłku. Trzustka obciążona jest zwiększoną produkcją insuliny, co z czasem może prowadzić do zaburzeń wrażliwości komórkowej na ten hormon.
